Rocznica śmierci Marii Dulębianki

99 lat temu we Lwowie zmarła Maria Dulębianka, jedna z matek polskiej niepodległości i polskiego feminizmu. Malarka, aktywistka i życiowa partnerka Marii Konopnickiej.

Jeśli studiujesz lub ukończyłaś krakowską ASP, mogło się to stać właśnie dzięki uporowi Dulębianki. Gdy nie przyjęto jej do kierowanej przez Jana Matejkę szkoły, zaangażowała się w walkę o dopuszczenie kobiet do edukacji artystycznej.

Najbardziej polityczny okres życia spędziła we Lwowie, dokąd przeprowadziła się na stałę w 1896 roku. Była mistrzynią budowania sojuszy. Walczyła o miejsce kobiet w samorządzie. Była wrażliwa na kwestie praw pracowniczych. Świetnie wiedziała, że w walkę o prawa kobiet muszą włączyć się mężczyźni. Gdy poraz pierwszy ubiegała się o miejsce na liście wyborczej w 1905 roku, poparło ją 400 mężczyzn, a w 1913 roku zainicjowała we Lwowie Ligę Mężczyzn dla Obrony Praw Kobiet. Doprowadziła także do zjednoczenia polskich organizacji działających na rzecz równouprawnienia kobiet.

HIstoria jej życia to historia żelaznego optymizmu, uporu i walki. Walki o prawa polityczne, o godność i prawo do miłości. Chociaż odeszła przedwcześnie (zmarła na tyfus), ostatnie miesiące jej życia przypadły na okres przełomowy – w roku 1918 po raz pierwszy kobiety mogły głosować i kandydować, a Polska uzyskała niepodległość.

[na niebieskim tle czarna podobizna Marii Dulębianki, na górze od lewej białymi dużymi literami napis: “100% praw kobiet na 100 lat niepodległości”, poniżej cytat: “My, kobiety, żądając równouprawnienia, żądamy współudziału w walce o prawa narodu, w pracy dla jego przyszłości, żądamy uczestnictwa w odbudowywaniu gmachu narodowego!” – Maria Dulębianka (1861-1919), na dolnej belce logo Razem Małopolska oraz adres fb

 

SHARE IT: Facebook Twitter Pinterest Google Plus StumbleUpon Reddit Email

Komentarze

You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>